|
Derginin Adı:
|
BUGU Dil ve Eğitim Dergisi
|
|
Cilt:
|
2026/7
|
|
Sayı:
|
1
|
|
Makale Başlık:
|
DİJİTAL ÖYKÜLER ARACILIĞIYLA ÇOCUK OYUNLARININ TÜRKÇE DERSİNDE KULLANILMASINA YÖNELİK ÖĞRENCİ VE ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ
|
|
Makale Alternatif Dilde Başlık:
|
STUDENT AND TEACHER OPINIONS ON THE USE OF CHILDREN'S GAMES IN TURKISH LANGUAGE LESSONS THROUGH DIGITAL STORIES
|
|
Makale Eklenme Tarihi:
|
30.03.2026
|
|
Okunma Sayısı:
|
0
|
|
Makale Özeti:
|
Bu araştırmanın amacı, çocuk oyunlarının Türkçe dersinde bir öğretim yöntemi olarak kullanılması hakkında öğrenci ve öğretmen görüşlerini değerlendirmektir. Araştırmanın nitel boyutunda olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak gönüllü olan 36 öğrenci ile çocuk oyunlarının Türkçe dersinde bir öğretim yöntemi olarak kullanılması hakkında görüşmeler yapılmıştır. Çocuk oyunlarının Türkçe dersinde bir öğretim yöntemi olarak kullanılması ile ilgili öğretmen görüşlerini elde etmek için Milli Eğitim Bakanlığına bağlı farklı ortaokullarda görev yapan 10 Türkçe öğretmeni ile görüşmeler yapılmış konu hakkındaki görüşleri alınmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler değerlendirilmiş; bulgular, özetlenmiş ve sonuçlar yorumlanarak sunulmuştur. Yapılan görüşmelerden elde edilen bulgulara göre, Türkçe derslerinde çocuk oyunlarının kullanılması, okulda çocuk oyunlarının video şeklinde izleme, Türkçe derslerinde öğretmenin çocuk oyunlarını kullanarak dil öğretmesi, örnek video izleyerek çocuk oyunu tasarlama ile ilgili öğrenci görüşleri tespit edilmiştir. Dinleme/izleme becerisinin öğretiminde geleneksel çocuk oyunlarının katkısının olup/olmama durumu, yazma becerisinin öğretiminde geleneksel çocuk oyunlarının katkısının olup/olmama durumu, dijital öykü haline dönüştürülen geleneksel çocuk oyunlarının dinleme ve yazma becerisinin öğretimi, geleneksel çocuk oyunlarının dil becerisi açısından Türkçe ders kitaplarında yeterli olup/olmama durumu ve bir beceri öğretimi yöntemi olarak geleneksel çocuk oyunu kullanmadaki yeterliliği ile ilgili öğretmen görüşleri tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, yapılan çalışmanın çocuk oyunlarının dijital öyküler aracılığıyla dinleme ve yazma becerilerinde kullanılmasının etkili olduğu söylenebilir. Öğrencilerle, çocuk oyunlarının dijital öykü etkinlikleri şeklinde kullanımının dinleme becerisine etkisi ve yazma becerisine etkisine yönelik yapılan görüşmeler sonucunda Türkçe derslerinde çocuk oyunlarının kullanılmasının %12,24 oranında etkili olduğu, derse verimlilik kattığı, akılda kalıcılığı, okula gitme isteğini ve derse katılımı arttırma yönünde olumlu sonuçları olduğuna ulaşılmıştır. Okulda çocuk oyunlarının video şeklinde izleme konusunda öğrencilerin çoğu evet yanıtını vermiştir. Bilmeyenleri öğretme, uygulamalarına yer verme, izlemenin sıkıcı olduğu, videolar yapılabilir sonuçlarına ulaşılmıştır. Öğrencilerin, Türkçe derslerinde öğretmenin çocuk oyunlarını kullanarak dil öğretmesini istediklerini, derse aktif katılımı sağladığı, öğrenmede kolaylık sağladığı görülmüştür. Örnek video izleyerek çocuk oyunu tasarlama ile ilgili öğrenci görüşlerinin genel olarak olumlu olduğu görülmüştür. Öğrenciler tarafından örnek video izleyerek, çocuk oyunu tasarlamanın eğlenceli olacağı düşünülmüştür. Öğretmenlerle, çocuk oyunlarının dijital öykü etkinlikleri şeklinde kullanımının dinleme becerisine etkisi ve yazma becerisine etkisine yönelik yapılan görüşmeler sonucunda dinleme/izleme becerisinin öğretiminde çocuk oyunlarının katkısının %0,8 oranla olduğu görülmüştür. Yazma becerisinin öğretiminde geleneksel çocuk oyunlarının katkısının olduğuna dair olumlu sonuçlar elde edilmiştir. Öğrencileri motive ettiği, faydalı olduğu, yazma isteği arttırdığı ve yaratıcı fikirler sunduğu görülmüştür. Dijital öykü haline dönüştürülen geleneksel çocuk oyunlarının dinleme ve yazma becerisinin öğretimi konusunda katkı sağladığı, yazma becerilerine katkı sunduğu ve sosyal becerileri geliştirdiği vb. sonuçlarına ulaşılmıştır. Geleneksel çocuk oyunlarının dil becerisi açısından Türkçe ders kitaplarında %0,2 oranında yeterli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Konuşma becerisinin geliştirilmesinde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bir beceri öğretimi yöntemi olarak geleneksel çocuk oyunu kullanmadaki yeterliliği ile ilgili öğretmenlerin %0,5 oranında yeterliliğinin olduğu, %0,2 oranında yeterliliğinin olmadığı sonuçlarına ulaşılmıştır.
|
|
Alternatif Dilde Özet:
|
The aim of this research is to evaluate the opinions of students and teachers regarding the use of children's games as a teaching method in Turkish language classes. In the qualitative dimension of the study, a phenomenological design was used. Using a semi-structured interview form prepared by the researcher, interviews were conducted with 36 volunteer students about the use of children's games as a teaching method in Turkish lessons. Interviews were conducted with 10 Turkish language teachers working at various secondary schools affiliated with the Ministry of National Education in order to obtain their opinions on the use of children's games as a teaching method in Turkish language lessons. The data obtained from the interviews were analyzed; the findings were summarized, and the results were interpreted and presented. According to the findings obtained from the interviews, students’ views were identified on topics such as the use of children’s games in Turkish lessons, watching children’s games in video format at school, teaching language through children’s games in Turkish lessons, and designing a children’s game after watching a sample video. Teachers’ views were determined on the following topics: the contribution of traditional children’s games to teaching listening/viewing skills, the contribution of traditional children’s games to teaching writing skills, the role of traditional children’s games transformed into digital stories in teaching listening and writing skills, the adequacy of traditional children’s games in Turkish textbooks in terms of language skills, and the adequacy of using traditional children’s games as a skill-teaching method. According to the results of the research, it can be stated that using children’s games through digital stories is effective in developing listening and writing skills. Based on the interviews with students regarding the effect of using children’s games in the form of digital story activities on listening and writing skills, it was found that using children’s games in Turkish lessons was effective at a rate of 12.24%, contributing to lesson productivity, retention, motivation to attend school, and increased class participation. Most students responded positively to watching children’s games in video format at school. It was found that they supported teaching those who were unfamiliar with the games, including practical applications, and believed that although watching could be boring at times, videos could be created to make it more engaging. Students expressed that they wanted teachers to use children’s games in Turkish lessons for language teaching, as it ensured active participation and facilitated learning. Student opinions regarding designing a children’s game after watching a sample video were generally positive, with many finding the idea enjoyable. According to teacher interviews, the contribution of children’s games to teaching listening/viewing skills was 0.8%. Positive results were obtained regarding the contribution of traditional children’s games to writing skills; they were found to motivate students, be beneficial, increase writing willingness, and inspire creative ideas. It was concluded that traditional children’s games transformed into digital stories contributed to the teaching of listening and writing skills, supported writing development, and enhanced social skills. It was also determined that the adequacy of traditional children’s games in Turkish textbooks in terms of language skills was 0.2%, and that they were effective in developing speaking skills. Regarding the adequacy of using traditional children’s games as a skill-teaching method, it was found that 0.5% of teachers found them adequate, while 0.2% found them inadequate.
|