Approaches to Linearization in Universal Grammar: A Review

Çizgiselleştirme, tanımı itibariyle, sözdizimsel nesneleri SES ile etkileşim halinde olan
Sesletimsel-Algısal (S-A) dizgenin güdümüne sokma işidir. Buna göre, sözdizimsel nesneler, sözdizimden SB’ye eşlenirken iki boyutlu yapılarını tek boyutlu bir yapıya indirgeyen bir işleme uğrarlar. Alanyazında, bu işlemin işleyiş sürecini açıklamaya çalışan çeşitli yaklaşımlar önerilmiştir.
Bu çalışmanın amacı, bu yaklaşımları tanıtmak ve yaklaşımın ilgili işlemleriyle yaklaşımları gözden
geçirmektir. Bu bağlamda, yalnızca Evrensel Dilbilgisi çerçevesinde önerilmiş türetimsel yaklaşımlara
odaklanılmıştır.

Linearization, by its definition, is an interface requirement imposed onto syntactic objects by
the Articulatory-Perceptual (A-P) system, which is in close interaction with PHON. Therefore, as soon
as syntactic objects are mapped to PF, they lose their two-dimensional structures by means of a special
operation. Various approaches have been proposed in literature in order to explain the algorithm of
this special operation. The aim of this study is to introduce these approaches and review them with the
relevant operations of the approach. In this sense, we only focused on the derivational approaches proposed within Universal Grammar tradition.